Benden Haberler: Kalemden Sayfalara

Herkese merhaba,

Uzun zamandır sessizdim; aslında sessiz değil, yazıyordum. Yazmak bazen en büyük ses oluyor değil mi? Bu ara hayatımın en yoğun, en dolu ve en bir o kadar da sorgulayıcı dönemlerinden birini yaşıyorum. Sizlerle paylaşmak istediklerim var.

İlk kitabım "İçimizdeki Evren" ile yola çıktığımda, aslında herkesin içinde koca bir evren taşıdığını ve o evreni keşfetmenin bir insan için ne kadar kıymetli olduğunu anlatmak istemiştim. Duyup merak eden aldı ve okudu. O kitap benim için bir başlangıçtı, bir ilk adım.

Şimdi ise o ilk adımın ardından gelen yeni bir heyecan var:

P4C (Çocuklar için Felsefe) destekli çocuk kitabım "Kırmızı Pelerin" çok yakında satış platformlarında yerini alacak. Bu kitap, çocuklarla felsefe yapmanın ne kadar eğlenceli ve dönüştürücü olabileceğine dair küçük bir armağan. Kırmızı Pelerin'le birlikte çocukların dünyasına küçük bir kapı aralamayı hedefliyorum; umarım o kapıdan içeri merak, cesaret ve sorgulama girer. Çünkü ülkemin hatta dünyanın buna ihtiyacı var diye düşünüyorum.

Üzerinde çalıştığım 3. kitabımın taslağı da yavaş yavaş şekilleniyor. Adı bende kalsın şimdilik, ama söyleyebilirim ki bu kitap da bambaşka içsel bir yolculuğa çağıracak okuyucuyu. Özellikle kadınları.

Diğer yandan da uzun süredir dosyada bekleyen, çok farklı ve eğlenceli bir felsefe kitabı taslağım var; onu da en kısa zamanda son haline getirip sizlerle buluşturmak hayallerimin arasında.

Başladığım ama anlatı şeklinde tıkandığım bir başka kitap daha var. Ona sıra ne zaman gelir bilmiyorum o da Patriyarkal Sistemin yaşama ve verdiği zarar hakkında.

Ama itiraf etmeliyim ki bu satırları yazarken içimde bir yandan da tarifsiz bir yorgunluk var. Malum, ülkenin hali ortada. Her şey çok pahalı, emekli maaşının neye yetip neye yetmediğini fazla anlatmama gerek yok sanırım. Her kitap benim için ciddi bir maliyet; hem maddi hem de manevi. Bazen düşünüyorum: "Ne gerek var? Kim uğraşacak, kim okuyacak?" diye.

Etrafıma baktığımda, sadece söylenip bir taşın altına elini koymayan o kadar çok insan var ki... Kimi gerçekten ne yapacağını bilmiyor, bilse yapacak oysa. Kimi kendi hayatta kalma mücadelesinde öylece savrulup gidiyor haklı olarak. Kiminin ise gerçekten tasası değil olan bitenler. Aslında ben de tam olarak o hayatta kalma çabasının içindeyim. Zaman zaman o "tasasızlar" grubuna geçmeye niyetleniyorum; çünkü bazen tasa insanı çok yoruyor.

Ama sonra, kalemi elime aldığımda, bir çocuğun gözlerindeki o saf merakı hatırladığımda, "İçimizdeki Evren"i yazarken hissettiğim o coşkuyu anımsadığımda anlıyorum ki: Ben yazmazsam, bir tanecik olsa bile o taşın altına elimi koymazsam, bu sessizlik daha da büyüyecek.

Ayrıca kitaplar, özellikle de felsefe ve çocuklar için yazmak, bana yeniden tutunacak bir dal veriyor. Belki de bu yüzden, tüm zorluklara rağmen, yazmaya devam ediyorum.

Kırmızı Pelerin yakında raflarda. Diğer kitaplar da peşi sıra gelecek. Umarım bu yolda yalnız değilimdir. Umarım siz de yanımda olur, okur, sorgular ve belki siz de bir kalem alıp bir şeyler karalarsınız. Çünkü en zor zamanda bile, kelimeler bizi birbirimize bağlar.

Sevgiyle kalın, merakla bakın gökyüzüne.

Nuray Çalışkan